Vertrouwen….

Bij interacties met (en tussen) personen en organisaties, speelt ICT een steeds grotere rol. Incidenten stellen het vertrouwen in de techniek op de proef. De behoefte aan meer zekerheid neemt toe. Door fishing weten we, dat we niet blindelings kunnen vertrouwen op de herkomst van een bericht. Maar hoe stel je vast dat een bericht afkomstig is van een verzender? En hoe zit dat bij de verzending? Kunnen we er van op aan dat een degene aan wie we een bericht met vertrouwelijke informatie sturen, die geadresseerde ook daadwerkelijk bereikt en dat hij of zij de (enige) persoon is die kennis neemt van de inhoud?

Bij de uitwisseling van gegevens, vooral als die vertrouwelijk zijn, is meer zekerheid nodig over zowel de herkomst als de aankomst. Een IP adres, een e-mailadres een gebruikersnaam en wachtwoord, enkelvoudige encryptie bieden dan onvoldoende zekerheid. Of .. om in de termen van de AVG te blijven, die middelen zijn dan niet meer passend. Voor een passend zekerheidsniveau of betrouwbaarheidsniveau is dus meer nodig. Zeker voor de toegang en uitwisseling van bijvoorbeeld gezondheidsgegevens.

Burgers en professionals moeten kunnen beschikken over middelen die hen zekerheid geven – middelen die ze kunnen vertrouwen en eenvoudig zijn in het gebruik. Een betrouwbaar digitaal paspoort dat wordt gebruikt om toegang te krijgen tot vertrouwelijke gegevens die online staan en ook kan worden gebruikt voor de versleuteling van berichten of documenten en het plaatsen van een elektronische handtekening.

De minister van BZK is verantwoordelijk voor een alternatief voor het huidige digitale paspoort DIGID. Dit, reeds in 2003 geĂŻntroduceerde paspoort is verouderd en voldoet niet meer aan de eisen van vandaag. Onder de naam Impuls eID krijgt een nieuw digitaal paspoort, waaraan dringend behoefte is, gestalte. Een kort informatief filmpje van een pilot (Idensys) tussen 2016 en december 2018 tref je achter deze link.